Balansdag, of week….??

Meestal ben ik vrij relaxed en heb ik een “laat maar waaien” mentaliteit. En dat probeer ik vooral in de vakanties nog een beetje meer aan te houden. Ik probeer me nergens echt druk over te maken en wil vooral niet haasten. Alles op zijn gemakje en zo comfortabel mogelijk, loop ik rustig in die heerlijke broek die een maatje of twee mee rekt en ook dat kan me dan niet zo veel schelen. Maar juist in de vakanties lijkt het altijd zo te zijn dat die mentaliteit ook zorgt voor extra ballast. En dan heb ik het over overtollige ballast die zijn aanwezigheid laat zien in de spiegel en op de weegschaal. De broek die zo lekker mee rekt zegt me namelijk niet dat er weer een kilo (of drie) extra bij is gekomen.

20170725_103635
De suikers doen goed hun werk, normaal gesproken eet ik erg gezond en neem zo weinig mogelijk suikers. Vervolgens zorg ik er weer voor dat ik na een dag waarbij ik meer (ongezond of suikerrijk) heb gegeten een balansdag heb. Dagelijks bewegen helpt me trouwens ook. In de vakanties komt het er eigenlijk niet van, die “laat maar waaien” mentaliteit gaat namelijk ook op voor het eten. Ach, het kan wel vandaag….en dat ontaard dan meestal in een ongezond patroon van een ijsje hier, een patatje (met saus uiteraard) daar, een handjevol dropjes, een bak popcorn of chips tijdens het bioscoopuitje en voor ik het weet is de zak met M&M’s toch echt leeg. De rem is er op een of andere manier gewoon af. Bewegen met Wessel gaat lastig want na de eerste paar meters wil meneer niet meer en kan ik hem vervolgens achter op mijn rug mee terug naar huis slepen. Jaja…je kunt toch nog meer dan wandelen? Gewoon wat extra calorieën verbranden zou je dan denken toch? Niet dus…Fietsen is door Wessel zijn beweeglijkheid een drama en bovendien zorgt de druk op de trappers voor extra druk in mijn hoofd en dus voor nog meer hoofdpijn.

De balansdag moet dit jaar dus ook in de vakantie maar weer even terug in het patroon komen. De weegschaal wordt namelijk niet blij van mij en ik niet blij van de weegschaal.
De eeuwige strijd met de kilo’s…of is het meer de strijd tegen de verslavende suikers? Het lijkt namelijk of na het eerste suikerhoudende hapje de drang naar meer steeds groter wordt. En dat werkt ook echt zo…suikerpieken en suikerdips en de constante drang naar meer van het verborgen witte goedje. Ik heb de afgelopen tien jaar denk ik de hele range aan kledingmaten in mijn kast gehad, van 38 tot jawel, schrik niet…48! Gelukkig is het de laatste jaren, dankzij het aanpassen van mijn voedingspatroon, aardig stabiel. Ben ik ruim 50 kilo onder mijn zwaarste punt en zit ik weer in het begin van mijn kledingrange. Maar opletten blijft het in ieder geval. Zoals ze zeggen, ieder pondje gaat door het mondje…en in mijn geval zeker.

Vandaag beginnen we dus maar weer, de verslavende dropjes en chocolade blijven in de kast, het groenvoer puilt uit de koelkast en de wandelschoenen staan weer klaar voor de dagen dat Wessel logeren is. De eerste balansdag is weer een feit…al denk ik dat gezien het getal op de weegschaal en de knoop van mijn broek die op spanning staat, het een balansweek gaat worden in plaats van een dag….;-))

Meestal ben ik vrij relaxed en heb ik een "laat maar waaien" mentaliteit. En dat probeer ik vooral in de vakanties nog een beetje meer aan te houden. Ik probeer me nergens echt druk over te maken en wil vooral niet haasten. Alles op zijn gemakje en zo comfortabel mogelijk, loop ik rustig in die … Meer lezen over Balansdag, of week….??

Advertenties

Japie in de Moestuin

We zitten alweer bijna in Augustus en het begint op te schieten in de tuin, de aardappelen zijn inmiddels gerooid, de kooltjes beginnen eindelijk een beetje vorm aan te nemen en de bonen lijken de hoogtes aan te nemen van Japie en de bonenstaak.
Nog eventjes en we kunnen ook via de bonen naar een sprookjeswereld klimmen…

En ik moet zeggen, dit jaar lijkt alles een beetje aan de late kant, of wij zijn zelf wat later begonnen dit jaar eigenlijk. De nachtvorst bleef vrij lang aan houden, de gezaaide kooltjes hebben we tot drie keer toe over moeten doen omdat ze op een of andere manier niet wilden groeien. Dat de slakken hun portie ook wel graag lusten helpt ook niet echt mee, want de slakkenvangst is dit jaar wel heel hoog. Volgens mij moet ik de zelf gekweekte Nematoden even flink toespreken wat nou eigenlijk de bedoeling is…

20170714_190550
Maar helaas kan ik niet zoveel met die beestjes, ik vindt ze eigenlijk al te vies om aan te pakken dus eerst liep ik met stokjes door te tuin om ze op die manier vakkundig te vangen. Dat werkte niet echt, Het waren er zo veel dat het, naar mijn idee, eindeloos duurde. Ze vielen van mijn stokjes of klemden zich zo vast dat het een ware strijd was om ze zonder slijmerige vingers te krijgen weer van het stokje af te krijgen. Ik moest gewoon maar even door de zure appel heen en met mijn blote handen gaan verzamelen, verstand op nul en gewoon pakken. Onder het mom van als Wessel dat doet, kan mama het toch ook? Het blijft nog steeds niet mijn fijnste klusje maar toch, het werkt wel een stuk efficiënter. Dat ik na het verzamelen wel drie keer mijn handen moet wassen omdat ik het idee heb dat het slijm nog steeds onder mijn nagels vandaan te toveren is neem ik maar voor lief. Je moet er toch wat voor over hebben om je zelf gekweekte groentes te kunnen eten??

Wat me dit jaar wel opvalt is dat er een stuk minder vlinders eitjes leggen op de kolen, waardoor er dus ook een stuk minder rupsen zijn die de kolen opvreten. Het dagelijkse rondje om de gele kegeltjes (eitjes van de witte koolvlinder) eraf te halen werkt dus wel. Nog steeds zijn de onderste blaadjes wel wat aangevreten door de slakken die s’nachts hun werkje doen, maar toch, ze staan er beter bij dan afgelopen jaar.

De Spinazie is er inmiddels helemaal door, we hebben er behoorlijk wat Popeye-sapjes van gedronken en ik heb net de tweede ronde ingezaaid. We hebben een paar plantjes laten staan zodat ze doorschieten en dus zaad gaan produceren. Zo hebben we weer eigen zaad voor volgend jaar en is het cirkeltje weer rond. De worteltjes steken net boven de grond uit dus ook die zijn bijna klaar om eruit te halen.

DSC_4290
Ook de komkommers zijn in ontwikkeling, zit vol met knoppen waar prachtige gele bloemen uit komen, na de bloem wordt het echter een vrucht en kan de komkommer gaan groeien. De Rabarber schiet ineens op en waar ik dacht dit jaar geen rabarber uit eigen tuin te kunnen eten denk ik dat daar ook nog wel verandering in gaat komen.

De Tomaten die ik op het plein in kuip heb staan doen het dit jaar wat minder goed, ze bloeien nauwelijks en ik twijfel of er dit jaar wel wat af gaat komen. De sla in kuip doet het echter prima en wat ik afknip groeit eigenlijk net zo hard weer aan. Ons druivenstekje begint ook goed te klimmen, er zit nog maar een klein zielig trosje aan, maar ook dat gaat de goeie kant op.

De appelboom heeft flink geleden onder de nachtvorst, juist toen de bloesem er vol in zat kwamen er nog een paar nachten met stevige vorst overheen. Maar toch zie ik her en daar een rood appeltje verschijnen, dus ook dat zal geen mega-oogst worden maar elk appeltje is er een toch?

DSC_9840
De bijtjes genieten volop van alles wat bloeit op dit moment, ze zijn druk met het verzamelen van stuifmeel en je ziet van die kleine zwart/geel gestreepte zoemertjes bijna bezwijken onder het gewicht van al het stuifmeel dat ze naar hun koningin gaan brengen.

Zo te zien zijn ze dankbaar voor de bloeiende tuinbonen, komkommers en niet te vergeten, de bloemen die af en aan omhoog komen uit de bolletjes die dit jaar zijn gepoot. Je leest het, volop genieten dus! En alles wat je aandacht geeft groeit, zal dat de reden zijn waarom de moestuin er dit jaar zo mooi bij ligt, of zijn we in de magische wereld van Japie beland??

 

We zitten alweer bijna in Augustus en het begint op te schieten in de tuin, de aardappelen zijn inmiddels gerooid, de kooltjes beginnen eindelijk een beetje vorm aan te nemen en de bonen lijken de hoogtes aan te nemen van Japie en de bonenstaak. Nog eventjes en we kunnen ook via de bonen naar een … Meer lezen over Japie in de Moestuin

Slachtdag…

20161205_112259
Jullie weten ongetwijfeld dat wij zo veel mogelijk zelfvoorzienend proberen te leven. We hebben onze groentetuin en eigen kippenproductie. Allemaal zonder chemische hulpmiddeltjes of toevoegingen, wat we gebruiken maken we zelf. Dus eigenlijk biologisch. Zoals de natuurlijke antibiotica voor onze kippen; Appelazijn en de plantenbemesting en luisbestrijder Brandnetelgier. De kippenmest wordt gecomposteerd en gebruiken we weer in de moestuin, Eigenlijk heel simpel en eenvoudig om zelf te kunnen doen en niet schadelijk voor mens, milieu en omgeving.

Het minste klusje van het zelfvoorzienend leven is het slachten van onze biologische kippen. Helemaal vegetarisch of veganistisch hoeft voor ons namelijk ook niet en we lusten ook best af en toe nog wel een stukje vlees. Slachten is dus ook helemaal niet onze hobby maar hoort er nou eenmaal wel bij als je besluit je eigen kippen te gaan eten, ze vliegen namelijk niet uit zichzelf richting Syberie (onze vrieskist ;-)). De vriezer ligt inmiddels vol met voorraad en af en toe kunnen we ook iemand anders blij maken met een mooi stukje biologische kip. Want niet alleen weten we wat we eten, we kennen het hele proces inmiddels van broedei, kuikens, kippen tot aan de vriezer. We weten wat ze eten en zorgen ervoor dat ze in goede gezondheid en optimale conditie blijven. En binnen een week of 16 zijn onze donzige kuikentjes namelijk uitgegroeid tot volwaardige flinke kippen met een slachtgewicht van ongeveer drie tot vier kilo!

Vorige week was het weer zover, slachtdag. Deze keer hadden we 60 eieren uitgebroed, 52 kuikentjes als resultaat en uiteindelijk dus behoorlijk wat proteïne voorraad op pootjes rondscharrelen. Heel mooi, gezellig en prachtig proces om mee te maken, tot de laatste dag van het proces en het enkeltje Syberie in zicht komt. Om alle kippen op een dag te doen is onbegonnen werk in je eentje, of zelfs met zijn tweeën, het blijft best intensief werk en als het er zo veel zijn ben je na een stuk of 15 echt wel aan je max. (zowel lichamelijk als geestelijk) en dus verdelen we het meestal over een paar dagen als het mogelijk is. Manlief slacht de kippen, maakt ze schoon en zorgt ervoor dat ze met behulp van de plukmachine zo veervrij mogelijk bij mij terecht komen en ik zorg ervoor dat de kippen netjes gevacumeerd worden en de vriezer in kunnen.

Omdat de kippen inmiddels zo zwaar zijn moeten we ze wel halveren, aangezien je niet wekelijks een uit de kluiten gewassen kip ter grootte van een kleine kalkoen gaat bereiden. Een halve is dan meer dan voldoende en dus zorgen we ervoor dat ze per helft in de vriezer komen. Dan nog hebben we uitschieters van bijna 2 kilo per helft en dat betekent dus dat we daar, zelfs met zijn drieën, wel twee dagen van kunnen smullen. En dus zit het er weer op voor dit jaar, voldoende gezonde proteïne in de vriezer en wij kunnen er weer even tegenaan. En wat zullen we eens gaan eten dit weekend?
Juist…Kip, aardappels en sla uit eigen tuin 😉

20170708_101323

Jullie weten ongetwijfeld dat wij zo veel mogelijk zelfvoorzienend proberen te leven. We hebben onze groentetuin en eigen kippenproductie. Allemaal zonder chemische hulpmiddeltjes of toevoegingen, wat we gebruiken maken we zelf. Dus eigenlijk biologisch. Zoals de natuurlijke antibiotica voor onze kippen; Appelazijn en de plantenbemesting en luisbestrijder Brandnetelgier. De kippenmest wordt gecomposteerd en gebruiken we … Meer lezen over Slachtdag…